Ang pagsasabong ng gagamba ay isa sa mga larong kinawiwilihan ng mga batang Batangenyo. Lalo na doon sa mga nakatira malayo sa syudad. Naaalala ko pa noon, pagpatak ng takipsilim, gumagala kami para manghuli lamang nito. Dito kasi sila lumalabas para gumawa ng bahay nila. Maganda rin maghanap nito kung umaga dahil buo pa ang mga sapot nila at kung minsan ay nasa gitna sila ng bahay nila. Sinusuyod namin noon ang mga kakahuyan, palayan, at pati na sa mga bodega at silid-imbakan upang manghuli ng mga gagamba, na inilalagay namin sa mga kahon ng posporo. Kung higit sa isang gagamba ang mahuhuli namin, kadalasan ay nilalagyan namin ng partisyon ang posporo na gawa sa dahon ng niyog upang mapaglalagyan ang kahon ng higit sa isang gagamba nang hindi nag-aaway ang mga ito. Kahit anong gagamba ay pwedeng pagsabungin. At kapag ang isang gagamba naman ay nasugatan sa laban, nilalagyan naman namin ito ng dahon ng bayabas sa loob ng posporo. Nakakatulong daw ito para madaling gumaling ang sugat nila.

Sa ngayon, dala ng mabilis na pagbabago ng teknolohiya, marahil ay nabago na rin ang gawi ng mga batang batanggenyo. Iilan na marahil ang nanghuhuli nito upang gawing laruan. Pero ano't anu pa man, masaya ako't nakaranas manghuli at magsabong ng gagamba.